1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer>

Pionier audio

Drukuj

Pionier audio, doktor honoris causa Willi Studer
(17 grudnia 1912 – 1 marca 1996)

Willi Studer rozpoczął swą karierę przedsiębiorcy w 1948 roku w Zurychu, powołując do życia małą wytwórnię sprzętu elektronicznego. Pierwszymi produktami, montowanymi przez małą grupę trzech pracowników, były specjalistyczne oscyloskopy wysokonapięciowe. Wkrótce potem firma zaczęła się specjalizować w dziedzinie technologii audio. Doświadczenie zdobyte przy adaptowaniu magnetofonów produkcji amerykańskiej do wymagań rynku europejskiego zapewniło Studerowi zdolność do zaprojektowania i podjęcia samodzielnej produkcji tego typu urządzeń, które były lepsze i bardziej niezawodne. Pierwszą zaprojektowaną przez Studera konstrukcją był legendarny dziś 'Dynavox'. Aby poszerzyć  zdolności produkcyjne, w końcu 1950 roku liczba pracowników została zwiększona do 25. W kolejnym roku powstała własna firma handlowa, ELA AG. Dla magnetofonów Studera wybrano nazwę handlową REVOX, zaś Dynavox przyjął nazwę Revox T26. Równolegle Studer rozpoczął prace nad projektem „dużego” magnetofonu z 3-silnikowym napędem, Studer 27, przeznaczonego dla stacji radiowych.

Pierwsza okazja przetestowania nowej konstrukcji pojawiła się wcześniej, niż przypuszczano. Na swój charakterystycznie skromny sposób Willi Studer przypomina artykuł  'Market-oriented products - The key to success', który pojawił się w firmowym biuletynie technicznym 'Swiss Sound', w styczniu 1985. Artykuł ten zaczynał się słowami: „W sierpniu 1951 roku miałem możliwość wykorzystania laboratoryjnego prototypu naszego pierwszego magnetofonu studyjnego 027, nagrywając za jego pomocą koncerty odbywające się w ramach festiwalu International Music Festival Lucerne, przy współpracy z Radio Studio Basel. To były godziny pełne napięcia, ponieważ nikt nie wiedział, czy urządzenie będzie działało i wytrzyma cały, długi wieczór koncertów. Na szczęście wszystko poszło dobrze.'

Lody zostały więc przełamane i rozpoczęła się burzliwa faza rozwoju. Kolejny magnetofon taśmowy, Revox A36, także został wyposażony w napęd z trzema silnikami. Ku uciesze hobbystów i szokowi konkurentów w 1956 roku pojawił się trójgłowicowy Revox B36. Zdolność do profesjonalnego monitoringu taśmy/źródła sygnału otworzyła drogę na rynek nieprofesjonalny, przy okazji degradując istniejące technologie rejestracji dźwięku do rangi konsumenckiej. Wraz z wprowadzeniem do sprzedaży serii A77, co miało miejsce w 1967 roku, Studer Revox ostatecznie utrwalił swą reputację systemu hi-fi o wysokiej jakości. Dalej nastąpiła długa seria kolejnych pionierskich projektów, takich jak serwosterowanie wałkiem przesuwu z asynchronicznym silnikiem.

Lata 1959 oraz 1960 były dla firmy czasem próby ekonomicznej. W Regensdorf budowano nową siedzibę. Jednocześnie pojawiły się problemy techniczne z konwersją istniejących urządzeń monofonicznych na potrzeby nowego, stereofonicznego magnetofonu D36. Należało sobie poradzić z ogromnymi opóźnieniami w dostawach, a bardzo ważny projekt, Studer C37, zbliżał się do wejścia w fazę produkcyjną. Model ten, który dziś jest tak szeroko znany, pomógł Studerowi jeszcze bardziej umocnić jego pozycję na rynku profesjonalnego sprzętu audio.

Niemalże w tym samym czasie rozbudowana została sieć dystrybucyjna. Dystrybutorem w Anglii została firma F.W.O. Bauch Ltd. z Londynu, zaś w Hiszpanii Telco Electronics S.A. z Madrytu. W tym trudnym okresie nawiązana została także udana współpraca z EMT Wilhelm Franz GmbH, z Wettingen w Szwajcarii, której zadaniem było otwarcie rynków światowych dla profesjonalnych produktów Studera. Dostarczenie magnetofonu Studer J37, wielościeżkowej wersji C37, do 'Abbey Road Studios' w Londynie, na nagrania Beatlesów było dla firmy nowym kamieniem milowym. Wejście na rynki międzynarodowe stało się faktem.

W roku 1965 otwarta została nowa fabryka magnetofonów Revox w Löffingen, tuż za granicą z Niemcami; w ten sposób uzyskano niezbędną powierzchnię dla rozwoju sektora produktów profesjonalnych. Nowy wydział technologii studyjnej rozpoczął swą działalność w roku 1968. Seryjna produkcja konsolet mikserskich Studer 089 pokazała, że firma potrafi wytwarzać także wysokiej jakości miksery audio. To z kolei stanowiło podstawę dla rozszerzenia oferty w zakresie urządzeń klasy profesjonalnej.

To, co nastąpiło potem, to przeobrażenie „normalnej firmy” w firmę z ambitnym założycielem na czele. Systematycznie inwestował on swoje przychody w ciągły rozwój tego, nad czym pracował przez całe życie. Nie przejmował się zbytnio osobistym dobrobytem, na przekór intencjom udziałowców. Czarujący, skromny człowiek, mecenas muzyki klasycznej, Willi Studer, nigdy nie lubił mówić zbyt wiele. Jego wystąpienia publiczne, których nie dało się uniknąć, zawsze były krótkie i konkretne. Jako człowiek, który musiał bardzo szybko dojrzeć, zawsze pojawiał się w pracy jako pierwszy, a urlop wziął dopiero wtedy, gdy dorównujący mu wiekiem pracownicy szykowali się do odejścia na emeryturę. W wieku ponad 70  lat rozpoczął realizację największego projektu w historii firmy, czyli opracowanie wielościeżkowego cyfrowego magnetofonu taśmowego DASH. Studer pozostała jedyną firmą spoza Japonii, prodkującą tak zaawansowane urządzenia.

Kulminacyjnym punktem historii rozbudowy firmy był rok 1986. Studer Revox Group zatrudniała wówczas 2000 pracowników w ośrodkach produkcyjnych i pododdziałach w 10 krajach. Roczny obrót firmy osiągną wartość 220 milionów franków szwajcarskich.

W 1978 roku Willi Studer został nagrodzony doktoratem honorowym nauk technicznych przez Swiss Federal Institute of Technology z siedzibą Zurychu. Najwyższe wyróżnienie w przemyśle audio, czyli złoty medal AES (Audio Engineering Society), został wręczony pionierowi audio, dr h.c. Willi Studerowi, na konwencji AES w Montreux w 1982 roku.

Willi Studer, wielki pionier w dziedzinie audio, zmarł w wieku 84 lat, po krótkiej chorobie, w piątek 1 marca 1996 roku.

 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 373 gości 

ESS Audio home